Omgang met autonome observatie

De fase van autonome observatie staat voor de deur. Naast het feit dat deze ontwikkeling waardevolle voordelen met zich meebrengt, gaat deze gepaard met enkele twijfels en onzekerheden. Los van het debat over privacy, bestaat er verontrusting onder beveiligingsexperts met betrekking tot het weggooien van data, hun baanzekerheid, en het uit handen geven van controle. Hoe kunnen we hiermee omgaan?

Als je minder data bewaart, is het meer waard

De waarde van data is de afgelopen jaren gigantisch toegenomen. We beschikken over steeds intelligentere tools om patronen en verbanden te ontdekken in bergen data, zodat we met de verworven informatie slimmer kunnen werken en leven. Data is voor velen misschien wel synoniem geworden voor waarde. En waarde gooi je niet zomaar in de prullenbak.

Toch is er een limiet op cloud opslag. De video data die in één jaar wordt geproduceerd bij de momenteel geïmplementeerde observatiecamera’s overschrijdt de huidige datacenter opslagcapaciteit. Dat terwijl de meeste beelden nog in SD kwaliteit zijn. Dus al zouden we het willen, we kunnen niet alle beelden (blijven) opslaan.

Autonome observatie is een ontwikkeling die ons helpt te beslissen welke data waardevol genoeg is om te bewaren. Als het slimme denken direct in de edge wordt gedaan, worden de videobeelden die opgeslagen moeten worden gefilterd van de beelden die weggegooid kunnen worden of überhaupt niet eens opgenomen hoeven te worden. Op deze manier heeft de data die wordt opgenomen en gedeeld waarschijnlijk significant meer waarde. Wat observatie betreft geldt vaak: Als je te veel data verzamelt, verzamel je te veel data. Met andere woorden: Als je altijd alles bewaart, moet je altijd zoeken naar spelden in hooibergen.

Met autonome observatie gebeurt kunstmatige analyse in de edge, maar er is altijd de behoefte om videobeelden te streamen voor verdere analyse en besluitvorming op hoger niveau. Of het nou wetshandhaving, publieke veiligheid of real-time reageren op gebeurtenissen betreft, mensen in meldkamers moeten kritieke, visuele data kunnen zien. Hen overweldigen met data is efficiënt noch effectief. Wat belangrijk is, is dat zij precies te zien krijgen wat ze nodig hebben, wanneer ze het nodig hebben. De focus moet van ‘je weet maar nooit’ naar ‘precies op tijd’.

Herontdek je kwaliteiten

De toename van machines die onze taken automatiseren kan ons bezorgd maken over onze eigen baan. Als observatie en de daarop volgende processen door een machine worden overgenomen, dan volgt de vraag waar de beveiligingswerknemers zich mee bezig gaan houden. Belangrijk hierbij is dat beveiligingsmedewerkers niet het gevoel hebben dat zij vervangen worden en overbodig zijn. Automatisering betekent niet dat ze zich hoeven te vervelen of dat ze nutteloos zijn geworden. Het betekent wel dat hun kwaliteiten opnieuw moeten worden geëvalueerd, zodat zij zich kunnen bezighouden met veel crucialere en meer strategische taken. Autonome observatie zou door beveiligingsmedewerkers niet moeten hoeven worden gezien als bedreigend, maar als een mechanisme om zich te bevrijden van een gigantische hoeveelheid gezwoeg, en een kans om zichzelf opnieuw te ontplooien.

Krijg vertrouwen in het systeem

Een andere angst die autonome observatie met zich meebrengt is de angst voor een stukje metaal dat nu beslissingen neemt die voorheen door beveiligingsexperts werden genomen. Als de experts nog steeds verantwoordelijk worden gehouden voor deze beslissingen, die betrekking hebben op gevoelige data, is de angst absoluut begrijpelijk. Leveranciers van autonome systemen dienen de gebruikers en managers dan ook het vertrouwen te bieden dat zij nodig hebben om met een goed gevoel gebruik te maken van het systeem. Alle betrokkenen moeten leren begrijpen hoe het systeem beslissingen maakt, waarbij zij helder inzicht krijgen in de stappen die gemaakt worden door het systeem. Dit zal niet alleen bevorderlijk zijn voor het vertrouwen, maar is ook nodig voor het leerproces en voor gerechtelijke doeleinden.

Autonome systemen kunnen enerzijds met open armen verwelkomd worden. Ze hebben de potentie ons werk slimmer, sneller en nauwkeuriger uit te voeren, waardoor wij ontlast worden. Anderzijds kunnen ze als bedreigend worden ervaren. Er ontstaan vragen over hoe we ze het best kunnen behandelen. Bovendien wordt er in twijfel getrokken of ze hun werk wel goed uitvoeren en ons niet gaan vervangen. De komst van autonome systemen valt echter niet te ontkennen, met de vorderingen op het gebied van zelfrijdende auto’s, en met thermostaten die zichzelf programmeren om te allen tijde te voldoen aan de temperatuur voorkeuren van hun eigenaar. Wat vroeger science fiction was, is nu realiteit. Dus laten we onze nieuwe metalen collega verwelkomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s